مسجد جامع

مسجد جامع

در سال 1243 هجری قمری و در زمان حیات مرحوم ملا احمد نراقی و دوران پادشاهی  فتحعلی شاه قاجار  فرد خیری به اسم حاج علی محمد نراقی  فرزند آقا اسماعیل نراقی  این  مسجد  را با هزینه شخصی خود  احداث  کرده که در حال حاضر غریب به 200سال از زمان  ساخت  آن می گذرد .   مسجد  با توجه به عمر 200 ساله بنا هنوز هم مرکزیت و جامعیت خود را از دست نداده است . این مجموعه حدود 1000 مترمربع زیر بنا دارد که در یک طبقه و سه ردیف با تعداد 5 ستون در هر ردیف با 18 چشمه طاق  احداث گردیده است .( البته دو ستون  و شش چشمه طاق در سالهای اخیر به بنا اضافه شده است )  مصالح به کار رفته در این بنا عمدتا سنگ و آجر می باشد . پایه ها تا زیر طاق ها از سنگ و طاق ها از آجر همراه با تزئینات کاشی معقلی رسمی بندی شده است .  هر دهنه این بنا در ضلع شمالی دارای یک درب سه لنگه مشبک اُرسی دار با شیشه های رنگی بوده که متاسفانه دو عدد از آنها در سالهای گذشته تخریب و تنها دهانه وسط آن باقی است که اوج هنر گره چینی استادان نجار نراقی را به نمایش می گذارد . در این مسجد یک منبر چوبی که عمدتا از چوب گردو و چنارمی باشد وجود دارد که در نوع خود کم نظیر است و قدمت بیش از 100 سال  را دارد .

مسجد به شماره 
3535 در فهرست آثار ملی ثبت شده است .